Het was een leuke campagne

De afgelopen maanden hield ik mij druk bezig met het ondersteunen van de campagne van GroenLinks voor de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Hier een verslagje met foto’s.

 

Het was een gevoel dat bij veel mensen leefde na de Brexit en de Amerikaanse verkiezingen: ‘We leven in een scharnierpunt van de geschiedenis’. Het leefde bij mij in elk geval. De angst voor een gigantisch (extreem-)rechts blok in de tweede kamer, het verder opleven van anti-Europees denken, van nog minder ruimte voor gelijkheid, emancipatie, solidariteit, noem het maar op. Wat doe je dan? Je gaat de straat op.

 

Het begon met een kleiner groepje

 

Elke paar weken (en toen elke week, en toen elke dag) gingen GroenLinksers de straat op. In Nieuw-West, Zuidoost, Noord, West, Zuid, Oost én natuurlijk thuisbasis Centrum. Aanbellen, vragen wat er speelt, vragen beantwoorden of doorgeven, en door naar de volgende. Soms was er een sneeuwstorm en soms was het heerlijk weer.

 

Soms (vaak) gingen er kandidaat-Kamerleden mee

 

Vooral opvallend: de sfeer, de energie en de opkomst. Mensen kwamen van jong tot oud bij ons aankloppen om mee langs de deuren te gaan. Om mensen op te roepen vooral te gaan stemmen. Omdat ze iets wilden doen wat verschil maakte. Om eens met mensen van buiten hun bubbel te spreken.

 

11 maart was de opkomst nog wat hoger

 

En dat werkte. We haalden helaas niet die 76 zetels in de kamer waar ik op hoopte, maar we werden wel de grootste op links, de grootste partij onder jongeren en de grootste partij in Amsterdam. Volgende verkiezingen de volgende stap. En we blijven, campagne of geen campagne, langs de deuren gaan. Zaterdag 8 april bijvoorbeeld. Dus sluit je aan, en ga mee langs die deuren.