geen vliegschaamte, maar groene trots

Op 20 februari plaatste Trouw mijn ingezonden brief ‘Groene Trots positiever dan Vliegschaamte’. Hieronder ook nog eens de pure and unadulterated version:

“De afgelopen tijd is het veel in het nieuws: de trein wint aan populariteit, en er wordt Europees stevig ingezet op het verbeteren van internationale treinverbindingen. Vaak wordt hierbij gewezen naar ‘vliegschaamte’ als oorzaak: de drempel die men voelt om het vliegtuig te nemen, vanwege de schade die dit aanbrengt aan het milieu.

Ik zie een ander fenomeen opkomen: groene trots. In plaats van mensen die niet langer willen kiezen voor het vliegtuig, hebben we het over mensen die een positieve keuze willen maken voor de trein. Vanwege het comfort, vanwege de schoonheid van de reis, én vanwege het groene karakter van de keuze.

Groene trots kan slaan op een alternatieve keuze bij je vakantie. Niet met het vliegtuig naar Thailand, maar met de trein een reis maken langs de Middellandse Zee: Trouw schreef begin dit jaar al over deze treintrots. Maar groene trots is breder dan die keuze voor de trein.

Groene trots kan slaan op een omslag naar een smakelijk plantaardig dieet, waarbij steeds meer de mogelijkheden van lekker veganistisch eten wordt benadrukt.

Groene trots kan slaan op andere keuzes maken bij je consumptiepatroon. Niet langer geld uitgeven aan pakketjes die met vrachtwagens worden afgeleverd, maar direct inkopen bij (stads)landbouwinitiatieven in de buurt.

Groene trots kan slaan op je kleding voortaan bij, steeds betere, tweedehands winkels kopen, of een onderling ruilsysteem bedenken.

Veel onderdelen van deze groene trots zijn al voor iedereen toegankelijk en betaalbaar – en daarom ook zo populair. Veganistisch eten en groen inkopen is voor iedereen een optie. Voor andere zaken, zoals lange treinreizen en het verduurzamen van je woning, geldt dat nog niet genoeg. Het is dan ook aan de politiek om ook die mogelijkheden voor iedereen beschikbaar te maken en groene trots tot een nog groter succes te maken: een trots die maakt dat mensen niet uit een schuldgevoel ergens van afzien, maar een positieve keuze maken voor gedrag dat hun ecologische voetafdruk verkleint.”